اقتصاد خرد، بازار و خانوار یا یه وبلاگ خوب از یه استاد عجیب

آدم می تونه استاد دانشگاه باشه، وبلاگ داشته باشه، وبلاگش هم خوندنی باشه.
آدم می تونه اقتصاد خونده باشه، وبلاگ داشته باشه، وبلاگش هم خوندنی باشه.
اما همین آدم هر کاری کنه، نمی تونه توی حداقل هشتاد درصد نوشته هاش حرفی از اقتصاد و مدل های اقتصادی و مطلوبیت و عرضه و تقاضا حرفی نزنه.

“وبلاگ نوشتن كار سختيست براي اينكه بايد هميشه به خودت يادآوري كني كه كار خيلي مهمي هم نيست . نبايد دچار توهم بشوي. صرف وبلاگ نوشتن نه نشانه فرزانگيست و نه باعث افتخار. خودت مي نويسي نه كسي ويرايش مي كند و نه محتاج اجازه كسي هستي. دگمه را فشار مي دهي و مطلب چاپ مي شود. همين!
با اينحال بين توهم و واقعيت تنها مرز باريكي وجود دارد و خيلي راحت مي شود دچار توهم شد. بعضي اوقات بعضي وبلاگها آدم را ياد نوجواناني مي اندازد كه در حال كشف خود هستند و در اين خود شيفتگي البته خود را برترين و بهترين مي دانند. صاحبنظرند بدون آنكه داراي پشتوانه علمي باشند؛ قضاوت مي كنند بدون آنكه شايسته داوري باشند. و البته وبلاگها نمونه اي از جامعه ما هستند.”

دکتر علی دادپی چند سالیه که وبلاگ می نویسه ولی از وقتی که از صد در صد اقتصاد نویسی به هشتاد درصد اقتصاد نویسی تغییر رویکرد داده؛ بیش تر از دو ماه نمی گذره. بشرطی که قول بدین مثل بچه ها نق نزنین و حوصله خوندن دو تا نوشته درست و درمون ولی با ادبیات وبلاگی رو داشته باشین، کمی هم به اقتصاد علاقه داشته باشین و البته از اسم بیش از حد اقتصادیش فرار نکنین؛ وبلاگ خوندنی این استاد عجیب دانشکده مون رو بهتون توصیه می کنم.