با بسیجی ها چه کنیم؟

1- یادمه اون روز که خاتمی اعلام کاندیداتوری کرد؛ همه جشن گرفتیم که رئیس جمهور محبوب ما اومده، که خاتمی تنها کسی که می تونه احمدی نژاد رو شکست بده و برای اولین بار تو ایران نزاره یه رئیس جمهور برای بار دوم انتخاب بشه. اما دکتر مشایخی ناراحت شد و گفت که خاتمی از پسش بر نمیاد و نامزد نشدنش برای مردم بهتر از نامزد شدنشه.
یادمه اون روز که میرحسین اعلام کاندیداتوری کرد، ما همه ناراحت شدیم که مبادا خاتمی عزیز ما بر اساس همان عهد یا من میایم یا میرحسین، کناره گیری کنه. بحث ها و گفتگوها زیاد بود. ما می گفتیم میرحسین افکار اقتصادیش بدرد نمی خوره ولی دکتر مشایخی مصرانه می گفت که کاش خاتمی کناره گیری کنه و میرحسین نامزد اصلاحات بمونه.
دلایلی که دکتر مشایخی برای میرحسین می آورد، عمدتا مدیریتی و اقتصادی بود و جانانه ازش دفاع می کرد. فکر می کنم من و دوستام تازه به عمق حرف های دکتر مشایخی رسیده باشیم.

2- من از این بذر تنفری که بین مردم کاشته شده می ترسم. می ترسم بعد از فروکش کردن این جریانات؛ ترکش هاش تا مدت ها ایران و ایرانی رو اذیت کنه. از این که خیلی از دوستای تحصیلکرده من می خوان که سر به تن بسیجی ها نباشه، می ترسم. من مطمئنم که اونا هیچ کاری نمی کنن ولی اینقدر آدم افراطی هستن که منو نگران کنن. تاریخ هم این نگرانی رو اثبات می کنه که چه در ایران و چه در بقیه جاها، بعد از یه سرکوب شدید و سرخوردگی ملی، گروه های تروری بوجود میان که بخوان مبارزه مسلحانه بکنن. اما واقعا راهش این نیست. تنها راهی که باید در قبال این بسیجی ها کرد اینه که باهاشون معاشرت کرد. باهاشون نشست و برخاست کرد، بهشون یاد داد. مشکل این آدم ها اینه که همیشه بین خودشون هستن، تو دانشگاه؛ تو مسجد؛ توی محله جز با همفکراشون ارتباط برقرار نمی کنن؛ در نتیجه افکار همدیگه رو تقویت می کنن تا به این حد نگران کننده ای می رسه که می بینیم. حتی تو خوابگاه های دانشجویی این آدم ها بشدت از بقیه گریزان هستن و فقط با هم اتاق می گیرن. اگه اونا نمیان تو جمع ما، ما باید بریم تو جمع اونا. باید سعی کنیم بهشون خیلی چیزها یاد بدیم.
دکتر مشایخی قبل از تأسیس دانشکده مدیریت و اقتصاد شریف؛ موسسه غیر انتفاعی نیاوران رو تأسیس می کنه که با کنکور و مصاحبه دانشجوی ارشد تو رشته های سیستم های اقتصادی و اجتماعی می گرفت. به دلایل مختلف تو مصاحبه ها سعی می کردن دانشجویانی رو بپذیرن که بسیجی و با افکار سوسیالیستی باشه. (تقریبا اکثر 3 یا 4 دوره بچه های این موسسه اینجور بودن). نکته جالب و حیرت انگیز اینه که تقریبا همشون بعد از دو سال مذهبی و لیبرالیست میشن! یه بار دیگه توجه کنین بسیجیِ سوسیالیست تبدیل به مذهبیِ لیبرالیست میشه.

پ.ن: چقدر این روزها نیازمند آغوش ات هستم، ای جان!