Bot parast

هرگز تو عمرم درک نکردم که چطور میشه عاشق غیر زمینی شد، چطور میشه عاشق خدا شد و یا اسلام یا … نمی دونم همه این مفاهیم و حقایقی که بعضی ها عاشقشن. راستش من هیچگاه نمی خواستم که عاشق این چنینی باشم. من کاملا زمینی ام و بالاتر از زمین و قوانین زمینی و موجودات زمینی رو نه می تونم درک کنم و نه می خوام درک کنم. سوء برداشت نشه من خداپرستم و کمی هم مسلمون ولی عاشق خدا نیستم. شما که هیچ وقت غریبه نبودین، من فاطیمایم رو بیش از خدا دوست دارم، من به معنای واقعی کلمه فاطیما رو پرستش می کنم. شاید قبل از اینکه فاطیما پرست باشم، خدا پرست بودم ولی جنس پرستش این دو خیلی با هم فرق داره. من خدا رو می پرستم چون بهش بدهکارم، چون احتمالا بر اساس چیزی که همه میگن خدا منو آفریده و احتمالا باز بر اساس چیزی که اغلب مردم میگن قراره یه روز منو بخاطر کارهام بازخواست کنه، من خدا رو می پرستم چون چند بار حضورش رو تو زندگیم کاملا حس کردم. حس کردم که علاوه بر اینکه می تونم از بابا و مامان کمک بخوام می تونم گهگاه از خدا کمک بخوام و از او طلب کنم و خداییش خدا هم نامردی نکرد و چند باری خوب جوابم رو داد. اما فاطیما رو می پرستم نه به این خاطر که بهش بدهکارم، نه اینکه قراره یه روز بازخواستم کنه. می پرستمش چون آرامشی که با اون دارم دست نیافتنیه، می پرستمش چون حضور هر چند مختصرش دگرگونم کرد، خرابم کرد، ویرونم کرد و دوباره با هنر بی همتایش بر ویرانه هایم زیباتر و بهترم رو ساخت، کاری که از خدا برنیومد. فاطیما رو می پرستم چون پرستش آدمیزادی مثل اون شیرینه، چون لحظات عاشقی با فاطیما تکرار نشدنی و چون حس لحظات اندکی که دستش تو دستم فشرده میشد غیر قابل توصیفه، چون چشم هاش چنان آتیشی بروجودم زد که هیچ آبی حتی خودش نتونست خاموشش کنه.
تو رو خدا اینقدر کوچک و احمق نباشین و به من نگویید که بت پرستی حماقته و هر آدمی پر از کاستی و ضعفه که وقتی پرده ها پاره میشه خودش رو نشون میده. بت زیبای من هم مثل خودم از کاستی عاری نیست و این لازمه آدمیزاد بودنه. من تفاوت ها و کاستی های هر دومون رو می بینم ولی بهشون احترام میزارم و معتقدم از مهمترین عواملی که می تونن  باعث تداوم عشق باشن همین تفاوت هاست.

پ.ن1: الان حسش نیست ولی یه روز جمله آخرم رو توضیح میدم.
پ.ن2: اگر بر جای من غیری گزیند دوست، حاکم اوست      حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم