silk; ordinary movie

شرق همیشه برای غرب جذاب و رمانتیک و پرمعنا بوده، سفر به شرق همیشه از رویاهای ماجراجویان غربی بوده اما این افراد معمولاً ناکام می موندن و هیچ گاه به شرق نمی رسیدن یا وقتی که می رسیدن اونچه رو  می دیدن که هیچ انتظارش رو نداشتن. این عده می خواستند شرق رو با همه عجایبش کشف کنن. یه عده دیگه هم واسه تجارت به شرق مسافرت می کردن. انسان هایی که واسه تجارت راه پرخطری رو از کشورشون تا ژاپن طی می کنن. گاهی شرق چنان براشون جذاب بود که هیچ گاه به وطنشون  بر نمی گشتن و اونجا می موندن. این جذابیت ممکن بود با دیدن زیبارویی یا با دیدن مناظر طبیعی یا مردم و آثار تاریخی اون منطقه، پدید بیاد.
مانند «ریشار» فرانسوی که در تاریخ عکاسی ایران اولین عکاس ایران هستش. او واسه عکس گرفتن به ایران میاد و تو دربار فتحعلی شاه زندگی میکنه. دل به زیبا رویان ایرانی می بنده و در دربار با دختری ایرانی ازدواج می کنه و پس از اون اسم «میرزا رضا ریشار» عکاس رو واسه خودش برگزید. اینا همه حاکی از دل بستن به شرق است.

فیلم ابریشم بر همین اساس وبا اقتباس از شاهکار باریکو داستان نویس مشهور ایتالیایی ساخته شده است. باریکو داستان ابریشم رو بر اساس زندگی واقعی فیلیپ کارلسن قاچاقچی فرانسوی کرم ابریشم نوشته که همسری در زادگاه و محبوبی در انتهای دنیا داشته. تا اینکه همسرش به او شک می کن و ارباب محبوبه نیز به اون!

ابریشم داستان فوق العاده ای داره، کارگردانش هم کارگردان ویلون قرمز، ژیرار هستش که با ویلون قرمز اسم و رسمی پیدا کرد، همه اینا دست به دست هم میده تا آدم انتظار یه شاهکار رو داشته باشه.اما ابریشم ضرباهنگی بیش از حد کند داره و در خیلی از جاها مایوس کننده، بی انرژی و کش دار و کسل کننده هستش!ابریشم می تونست خیلی خیلی بهتر از این ها باشه! اما فکر کنم به یه بار دیدن حتما می ارزه! از سکانس نامه و برخورد عاشقانه محبوبه وقتی هروی داره حمام می کنه نمیشه بی تفاوت گذشت!