در مورد آلودگی هم که تو پست قبل گفته بودی میشه از پاداش و تشویق استفاده کرد. مثلا” مردم می تونن تا یه مسیری که در توانشونه از دوچرخه استفاده کنن و به جاش از دولت یه سری مزایا دریافت کنن. اینو از اینجا خوندم : http://atresadkhatere.blogfa.com/post-189.aspx

در مورد ترافیک تهران که ای آقا کجای کاری !

هر چی اجبار بیشتر میشه مخالفت با اون نشانه شجاعت بیشتر.
برام جالب ترین موضوع اینکه فقط مخالفیم. اگه همین نظر شما رو عملی کنن فردا خودت باهاش مخالفت می کنی.
الان یادم نیست یه مطلبی رو 1 ماه پیش تو روزنامه (اعتماد ملی) خوندم دقیقاً همین طوری بود همه داد می زدن که اینکارو بکنید بعدش که انجام شد گفتن چرا اینکارو کردید.

من فکر می کنم ایرانیها آدمهای خیلی تنبلی هستن و به خاطر همینم فرهنگ سازی اگه با تنبلیشون مغایرت داشته باشه سخته.

ما همین که یه خورده شرایطمون ( مدرک، سرمایه و…) خوب می شه برناممون رو می ذاریم رو رفتن از ایران، چون اونجا آماده هست،
نمی گم اگه بمونیم خیلی راحته و می تونیم هر کاری می خوایم انجام بدیم اما اگه اکثراً می موندن اوضاع بهتر می شد.( مثل همه دوستای خودم)
من اگر بنشینم. تو اگر بنشینی، چه کسی برخیزد.

اما ما همه می شینیم منتظر چه کسی می مونیم.

خوب بهتر بود که مسئولین محترم، مسئله کمربند رو یک مسئله غیرتی می کردن که باعث بشه، مردم به خودشون بیان، مثلاً بگن هر کی کمربند نبده، نامرده! اون وقت همه می بستن.

نکته دیگه هم فرهنگه، اصلاً جامعه از نظر فرهنگی خیلی وضعش ناجوره، فقط کافیه یه چیزی پیش بیاد ملت بسمت شیشه ها هجوم برده و بعد از شکستن نشون، همه چیز رو به غارت می برن که نمونه عملیش در سهمیه بندی دیدیم

حالا کی می خواد فرهنگ ما رو ببره بالا، معلوم نیست!

در هر موردی که فکرش را بکنی

پلیس ما در اینجا نیز برای نبستن کمربند ایمنی جریمه می کند.